Wat als onderzoek niet data onttrekt aan ouders, maar juist zorgt voor wie altijd zorgt? Promovenda Bárbara Oliveira Soares onderzocht hoe migrantenmoeders in Amsterdam zich staande houden in het kinderopvangbeleid — niet via interviews, maar via Arpillera’s, een Chileense textieltechniek waarmee vrouwen ooit onderdrukte verhalen vertelden.
Rond de naaitafel, met kinderopvang en een warme lunch geregeld, vertellen moeders hun eigen verhaal in stof en draad. De leidende vraag: wordt er ook gezorgd voor de mensen die voor anderen zorgen? Een eerlijk stuk dat óók durft te laten zien waar zo’n aanpak vastloopt — want machtsverhoudingen verdwijnen niet omdat een methode dat wil.